دود سفید در جبهه محافظه‌کاران-۱۲

فصل اول- شورای هماهنگی نیرو‌های انقلاب اسلامی
اولین جمعه اسفند ماه سال ۱۳۸۳را باید نقطه عطفی در تاریخ فعالیت‌های انتخاباتی محافظه‌کاران دانست. گردهمایی غیرمنتظره آبادگران در مهدیه تهران با هماهنگی حسین فدایی دبیرکل حزب جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی نشان از ظهور ائتلاف جدیدی در جبهه محافظه‌کاران می‌داد که مهمترین دلیل آن اعتراض به عملکرد شورای هماهنگی بود.

با برگزاری این همایش بود که نام جریان جدید در محافظه‌کاران به نام «اصول‌گریان تحول‌خواه» بر سر زبان‌ها افتاد. این جریان نوپای سیاسی که رهبران آن از طیف‌های مختلف محافظه‌کاران بودند، روز جمعه در مهدیه تهران و پس از پایان همایش با صدور بیانیه‌ای چنین اعلام موجودیت کردند:

اصول‌گرایان تحول‌خواه، برخواسته از بطن مردم هستند مه سال‌ها تجربه اندوزی در مسئولیت‌های اجرایی، تافته‌ای جدابافته از مردم نشده و مایی جدا از مردم نساختند. ما نیرو‌های اصول‌گرا با اعتقاد به مبانی ارزشمند انقلاب اسلامی ضمن تشکر از زحمات تمامی عزیزان تلاشگر اعلام می‌داریم؛ نیرو‌های عظیم انقلاب، از شورای اسلامی شهر تهران و شهرداری تهران و مجلس شورای اسلامی که با تمام فشار‌ها، سختی‌ها و کارشکنی‌های انجام شده تا به امروز بر سر شعارها و در واقع آرمان‌های خود استوار مانده‌اند کمال تشکر و قدردانی نموده و از آنان می‌خواهند که خالصانه مسیر خدمت به مردم در راه پیشرفت ایران اسلامی را ادامه دهند.(۸۶)

با انتشار این بیانیه و ظهور جریان «اصول‌گرایان تحول‌خواه» که متشکل از گروهی از آبادگران (شورای اسلامی شهر تهران)، آبادگران (مجلس شورای اسلامی) و جمعیت ایثارگران بود، روند فعالیت انتخاباتی محافظه‌کاران به طور مشخص به دو بخش تقسیم شد.

از یک سو شورای هماهنگی بود که نامزد نهایی خود را علی لاریجانی می‌دانست و از سوی دیگر «اصول‌گریان تحول‌خواه» بودند که با محوریت شعار‌های اجتماعی به فعالیت‌های سیاسی خود شکی تازه‌ای بخشیده بودند. هرچند که این جریان در روزهای آغازین سال ۱۳۸۴دچار دو دستگی شد و از هم فروپاشید، اما این مسئله در ماه‌های آتی سنگ بنایی شد تا گروهی از محافظه‌کاران جوان راه خود را به طور کلی از شورای هماهنگی جدا کنند.

برگزاری نشست جریان «اصول‌گرایان تحول‌خواه» و بیانیه رسمی آنها یک هفته بعد با اعتراض شدید دبیر موتلفه اسلامی روبرو شد. وی در واکنش به این اقدام و در دفاع از شورای هماهنگی گفت:

حفظ کیان شورا از واجبات است و هر شخصی که به هر دلیل موجب خدشه‌دار شدن کیان شورا شود، هدف دشمن را دنبال کرده است... ما در موتلفه تابع عقل جمعی هستیم، اگر فردی که ما به او رسیده‌ایم، در شورای رای نیاورد، نمی‌گوییم راهمان را جدا می‌کنیم. ما این توقع را از سایر گروه‌ها نیز داریم، زیرا جریان مبارک اصول‌گرایی به زحمت شکل گرفته است.(۸۷)

این دولت مستعجل محافظه‌کار در حالی خط خود را از بدنه سنتی محافظه‌کاران جدا می‌کرد که غلامعلی حداد عادل به همراه ۱۰عضو شورای هماهنگی همچنان برای رسیدن به نامزدی واحد در تلاش بودند. حداد عادل در روز‌های نخست تشکیل این شورای ۱۱ نفره اظهار امیدواری می‌کرد که محافظه‌کاران بالاخره به نامزدی واحد دست خواهند یافت، اما تنها با گذشت چند روز از آغاز نشست‌های دوره‌ای رئیس مجلس ششم گفت که از دود کش محافظه‌کاران «دود سفید» خارج می‌شود. آقای حداد عادل چندی بعد پس از آنکه از خروج «دود سیاه» از دودکش محافظه‌کاران ناامید شد راه ناطق نوری را پی گرفت و خود را از حضور در این شورا معاف کرد.

در بحبوحه قهر و آشتی‌ها محافظه‌کاران، این احمد توکلی بود که اعلام کرد فارغ از همه دسته بندی‌ها میان چهار نامزد محافظه‌کار یعنی؛ محمدباقر قالیباف، محسن رضایی، محمود احمدی‌نژاد و احمد توکلی تفاهم‌نامه‌ای امضاء شده که «ائتلاف چهار نفره» نام دارد؛

ما چهار نفر با هم این تفاهمنامه را امضاء کرده‌ایم و درصدد هستیم که کاندیداهای دیگر یعنی دکتر ولایتی و لاریجانی نیز به ما بپیوندند و در این ارتباط رایزنی‌هایی نیز صورت گرفته است.(۸۸)

ادامه دارد...

منابع:
۸۶- خبرگزاری فارس، هشتم اسفند ماه سال ۱۳۸۳.
۸۷- وب‌سایت شریف‌نیوز، ۱۶اسفند ماه سال ۱۳۸۳.
۸۸- خبرگزاری ایسنا، ۲۲اسفند ماه سال ۱۳۸۳.

نتیجه یک نظرسنجی ۴۰ نفره از انتخابات ریاست جمهوری

محمود احمدی‌نژاد برای دومین بار خود را نامزد انتخابات ریاست جمهوری کرد.
در میان هزاران نظرسنجی که این روز‌ها منتشر می‌شود، من هم هفته گذشته در این وبلاگ پرسیده بودم که چند میلیون نفر در انتخابات به آقای احمدی‌نژاد رای می‌دهند.

در مدت پنج روز، ۴۰ نفر در این نظرسنجی شرکت کردند که نتیجه آن به این شرح است:
۲۲نفر (۵۵درصد) معتقدند که در انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری ایران، آقای احمدی‌نژاد بالای پنج میلیون رای خواهد آورد و ۱۳نفر (۳۲درصد) نیز پیش‌بینی کرده‌اند که وی بالای ۱۰میلیون رای کسب می‌کند.

چهار نفر (۱۰درصد) دیگر نیز معتقدند که رئیس جمهوری کنونی ایران بیش از ۱۵میلیون رای خواهد آورد و یک نفر (دو درصد) هم گفته که وی بیش از ۲۰میلیون رای کسب خواهد کرد.

می‌دانم که نظرسنجی‌ها معمولا در ایران معتبر نیست، شما هم نتایج این نظرسنجی را زیاد جدی نگیرید.
بخش مهمی از واقعیات انتخابات، ۲۳خرداد ماه مشخص خواهد شد و بخش دیگر هم به من و شما ربطی ندارد.

ورود حسین شریعتمداری به انتخابات- ۱۱

فصل اول- شورای هماهنگی نیرو‌های انقلاب اسلامی
پس از کناره‌گیری ناطق نوری، دیگر رهبران محافظه‌کار برای ترمیم شورای حکمیت خود تلاش‌های جدیدی آغاز کردند. آنها با این استراتژی که حضور افرادی که دارای گرایش‌های شدید حزبی و تشکیلاتی نیستند و در عین حال از تصمیم جمعی تبعیت می‌کنند، می‌تواند محافظه‌کاران را از بن‌بست خارج کند، تصمیم به افزایش شمار اعضای شورای حکمیت گرفتند.

خبرگزاری فارس در آن زمان با اعلام این خبر نوشت:

کمیته منتخب شورای هماهنگی نیرو‌های انقلاب برای معرفی نامزد نهایی محافظه‌کاران دستخوش تغییر و تحولات جدید می‌شود... به دلیل انتخاب دقیق و مناسب افراد جدید، کمیته اصول‌گرایان، کمیته‌ای جامع و از لحاظ کیفیت و حضور عناصر شاخص و تاثیرگذار در نوع خود کم‌نظیر خواهد بود که می‌تواند تصمیم آینده اصول‌گرایان را از استحکام و قوام بیشتری برخودار سازد.(۸۱)

یک روز بعد از اعلام این خبرگزاری، وب‌سایت بازتاب برای نخستین‌بار نام شش عضو جدید شورای هماهنگی را چنین اعلام کرد:

با افزوده شدن شش عضو جدید به شورای هماهنگی نیرو‌های انقلاب، اعضای این شورا از پنج عضو به یازده عضو افزایش یافت. غلامعلی حداد عادل(رئیس مجلس ششم)، مهدی چمران (رئیس شورای شهر تهران)، محمدحسن رحیمیان (نماینده رهبری در بنیاد شهید)، مصطفی پورمحمدی، مرتضی نبوی و حسین شریعتمداری اعضای جدید این شورا هستند.(۸۲)

افزایش اعضای شورای هماهنگی در جریان محافظه‌کاران روح تازه‌ای دمید و امید‌ها برای انتخاب نامزد واحد را افزایش داد.
محافظه‌کاران امیدوار بودند که شورای جدید با نفوذ و قدرت سیاسی خود بتواند سه گره بزرگ آنان را بگشاید. اول؛ نامزد نهایی را انتخاب کند. دوم؛ سایر نامزد‌ها را مجاب کند که این تصمیم را بپذیرند و سوم این‌که نامزد‌ها را تشویق به حمایت از نامزد منتخب کند.

در همان روز‌های پایانی بهمن ماه سال ۱۳۸۳بود که شورای هماهنگی با ترکیب جدیدی از نام‌ها و شخصیت‌ها دور جدید نشست‌های انتخاباتی‌اش را برگزار کرد تا نامزد واحد برای انتخابات ریاست جمهوری نهم را برگزیند.

در این میان علی لاریجانی تنها نامزد محافظه‌کاران بود که نشان می‌داد تابع تصمیم نهایی شورای هماهنگی است. از میان شش نامزد محافظه‌کاران این تنها لاریجانی است که در اکثر سخنرانی‌ها از تابع بودن مقابل تصمیم نهایی شورای هماهنگی قدیم و جدید سخن گفته است.

به نظر می‌رسد که لاریجانی با اعلام این مواضع صریح و شفاف می‌دانسته که منتخب نهایی شورای هماهنگی است و در نهایت نام اوست که به عنوان نامزد نهایی اعلام خواهد شد. گذشت زمان بعد‌ها نشان داد که بالاخره پس از ماه‌ها کشمکش لاریجانی به عنوان نامزد نهایی محافظه‌کاران معرفی شد و از سوی طیفی از این جریان مورد حمایت قرار گرفت.

او حتی پس از ملحق شدن شش عضو «غیر جناحی» به شورای هماهنگی خود را تابع تصمیم آنها معرفی کرد و تا اخر نیز به همین منوال ماند:

اگر شخص دیگری به غیر از من منتخب این شورا باشد، در آن شرایط کنار خواهم رفت و از فرد منتخب حمایت می‌کنم.(۸۳)
اگر اصول‌گریان روی یک نفر به وفاق برسند، من به نفع وی کنار می روم.(۸۴)

در حالی‌که لاریجانی با چنین مواضعی در تلاش بود با الگو قرار دادن خود، سایر نامزد‌ها را با خود همراه کند، این ائتلاف آباد‌گران ایران اسلامی بود که اعلام کرد پنجشنبه ششم اسفند ماه سال ۱۳۸۳همایشی انتخاباتی برگزار خواهد کرد.

مهرداد بذرپاش مسئول سازمان دانشجویی شورای هماهنگی نیرو‌های انقلاب اسلامی تهران بزرگ در آن زمان با اعلام این خبر گفت:

روز پنجشنبه ۱۶اسفند ماه، اولین گرهمایی آبادگران ایران اسلامی در مهدیه تهران برگزار شود... پیام این گردهمایی به گروه‌های سیاسی، توجه جدی به بدنه اجتماعی است و نه محوریت احزاب... در پایان این جلسه که با مدیریت حسین فدایی، دبیرکل جمعیت ایثارگران برگزار می‌شود، قطعنامه‌ای صادر می‌شود که فصل‌الخطابی برای گروه‌های اصول‌گرا خواهد بود.(۸۵)

ادامه دارد...

منابع:
۸۱- خبرگزاری فارس، ۲۸ بهمن ماه سال ۱۳۸۳.
۸۲- وب‌سایت بازتاب، ۲۹ بهمن ماه سال ۱۳۸۳.
۸۳- خبرگزاری ایسنا، ۱۱اسفند ماه سال ۱۳۸۳.
۸۴- همان.
۸۵- وب سایت شریف‌نیوز، پنج اسفند ماه سال ۱۳۸۳.

علی اکبر ناطق نوری «قهر» کرد- ۱۰

فصل اول- شورای هماهنگی نیرو‌های انقلاب اسلامی
در روز‌های پایانی شورای هماهنگی هم، جامعه اسلامی مهندسین که محمدرضا باهنر دبیر کلی آن را بر عهده دارد با صدور بیانیه‌ای از اختلاف محافظه‌کاران انتقاد کرد و همه جریان‌های این همسو را دعوت به اتحاد کرد:

ما به عنوان تشکلی که تصمیم گرفته‌ایم با سایر تشکل‌ها ارزشی، هماهنگ و یکپارچه عمل کنیم، معتقدیم شرط اصلی توفیق برای تشکیل دولتی با کارآمدی بیشتر، انسجام نیرو‌های ارزشی و اصول‌گرا می‌باشد... شخصیت‌های سیاسی جران اصول‌گرا، احزاب و رسانه‌های ارزشی باید برای تبدیل کثرت سلیقه‌ها و نظرها به وحدت تلاش خود را مضاعف کرده و اجازه ندهند مسایل گروهی و شخصی جانشین مسایل ملی و پیشرفت جمهوری اسلامی شود.(۷۱)

همزمان با انتشار این بیانیه بود که علی‌اکبر ولایتی در پاسخ به این پرسش که آیا در صورت تصمیم نهایی شورا از این تصمیم تبعیت خواهد کرد، گفت: «بنده با شورای هماهنگی خیلی رفیقم، اما مستقل عمل خواهم کرد و به نفع کسی هم از کاندیداتوری خود منصرف نخواهم شد.(۷۲)

ولایتی که در همایش تشکل‌های سیاسی و اسلامی واحد‌های دانشگاهی منطقه هشت دانشگاه آزاد اسلامی سخن می‌گفت، فاش کرد:

«یکی از دلایلی که باعث شد من از شورای هماهنگی خارج شوم این بود که در شورا مطرح شد که کسی باید به عنوان کاندیدای این شورا انتخاب شود که مقابل هاشمی بایستد... در شورای هماهنگی عنوان شده بود که هاشمی با تمام سوابقی که در انقلاب داشت، اصول‌گرا نیست و ولایتی می‌خواهد به احترام او کنار رود، اصول‌گرا نیست... قبل از من احمدی‌نژاد از این شورا خارج شد و بعد من خارج شدم و پشت سر من هم دیگران، تا اینکه چیزی از شورا باقی نماند.(۷۳)

سخنان علی اکبر ولایتی یک هفته پس از آن‌که محسن رضایی از احتمال فروپاشی شورای هماهنگی خبر داده، بود، مطرح شد.
محسن رضایی گفته بود که «اگر اعضای این شورا از اصول‌گرایی عبور و بر –راست روی- و یا –تک‌روی- پافشاری کنند بر اشتباهات گذشته، این شورا از هم فرو می‌پاشد... در جلسه پیشین شورای هماهنگی نیرو‌های انقلاب اسلامی در تهران –راست‌روی- شد و همین موجب شروع اختلاف در شورای هماهنگی گردید.(۷۴)

روند رو به رشد اعتراض نامزد‌های محافظه‌کار در نیمه دوم بهمن ماه سال ۱۳۸۳در شرایطی افزایش یافت که برخی جریان‌های سیاسی موافق محافظه‌کاران از تهیه میثاق نامه‌ای در شورای هماهنگی خبر می‌دادند که به موجب ان در صورت انتخاب هر یک از نامزد‌ها، سایر نامزد‌ها به نفع فرد منتخب کناره‌گیری کنند.

علی لاریجانی اما در تکذیب این خبر در آن زمان گفت: «میثاق‌نامه‌ای مطرح نبوده و من تعجب می‌کنم از روزنامه‌ها که مطلبی تعجب‌آور می‌نویسند.(۷۵) لاریچانی در پاسخ به این پرسش که اگر میثاق‌نامه‌ای نبوده چرا آقای ولایتی آن را امضاء کرده، افزود:
نمی‌دانم که ایشان امضاء کرده یا نه. ما همه کاندیدها در یکسری اصول با یکدیگر تفاهم داریم ولی شورای هماهنگی در یک پروسه زمانی کانیدای نهایی خود را انتخاب می‌کند.(۷۶)

اما نامزد دیگر محافظه‌کاران یعنی محسن رضایی در خصوص میثاق‌نامه شورای هماهنگی با تائید چنین موضوعی گفت که طرح بحث میثاق نامه توسط برخی افراد «حرکتی نادرست» بود.(۷۷)

و اینگونه شد که نخستین میثاق‌نامه جبهه محافظه‌کاران نیز که قرار بود به امضای پنج نامزد محافظه‌کار برسد، به دلیل «راست روی» و «گرایش‌های خاص» با واکنش منفی این نامزد‌ها مواجه شد و نتوانست وحدتی در این جبهه ایجاد کند.

قبول نکردن نامزد‌هایی محافظه‌کار از پیروی از تصمیم‌های شورای هماهنگی در این مقطع به خشم علی‌اکبر ناطق نوری منتهی شد و وی دیگر حاظر نشد در جلسات شورای هماهنگی شرکت کند.

کناره‌گیری یکی از پر نفوذ‌ترین و با تجربه‌ترین مرد سیاسی محافظه‌کار از این شورا موجب شد تا از یکسو انگیزه نامزد‌ها برای حضور مستقل در انتخابات بیشتر شود و از سویی دیگر جنجال‌های رسانه‌ای برای افزایش اختلاف‌ها بین محافظه‌کاران افزایش یابد.

اما کناره‌گیری ناطق نوری مسئله‌ای نبود که محافظه‌کاران به راحتی آن را بپذیرند. با اعلام غیر رسمی این تصمیم از سوی رسانه‌ای رقیب که به «قهر» تعبیر شده بود، محمدنبی حبیبی دبیرکل حزب موتلفه اسلامی اعلام کرد:

ما معتقدیم تصمیم شورای هماهنگی نیرو‌های انقلاب محصول عقل جمعی اصول‌گرایان خواهد بود و ما در برابر آن تمکین خواهیم کرد.(۷۸)

تلاش برای بازگرداندن ناطق نوری به شورای هماهنگی، مشکل جدید به مشکلات محافظه‌کاران افزود. «قهر» ناطق نوری در آن زمان از سوی تحلیل‌گران سیاسی به «شکست زود هنگام» محافظه‌کاران در انتخابات تعبیر می‌شد. از همین رو بسیاری از محافظه‌کاران تلاش کردند که بار دیگر وی را به این شورا بازگردانند.

جامعه روحانیت مبارز در آن زمان از زبان غلامرضا مصباحی مقدم یکی از اعضای برجسته خود اعلام کرد: «جامعه روحانیت در پی حل اختلاف شورای هماهنگی است.(۷۹)

مصباحی مقدم درباره آنچه که تحت عنوان «قهر» ناطق نوری از شورای هماهنگی مطرح شده بود، گفت: «قهری مطرح نیست، پیشنهاداتی مطرح شد که با آنها موافقت شده است.»(۸۰)

ادامه دارد...

منابع:
۷۱- خبرگزاری فارس، ۲۵ بهمن ماه ۱۳۸۳.
۷۲- خبرگزاری ایلنا، ۲۴ بهمن ماه سال ۱۳۸۳.
۷۳- همان، ۲۶بهمن ماه سال ۱۳۸۳.
۷۴- خبرگزاری ایرنا، ۱۶بهمن ماه سال ۱۳۸۳.
۷۵- خبرگزاری ایسنا، ۱۵بهمن ماه سال ۱۳۸۳.
۷۶- همان.
۷۷- خبرگزاری ایرنا، ۱۶بهمن ماه سال ۱۳۸۳.
۷۸- وب‌سایت شریف‌نیوز، ۲۷ بهمن ماه سال ۱۳۸۳.
۷۹- خبرگزاری ایسنا، ۲۷ بهمن ماه سال ۱۳۸۳.
۸۰- خبرگزاری فارس، ۲۸ بهمن ماه سال ۱۳۸۳.

شورای هماهنگی منحل شد- ۹

فصل اول- شورای هماهنگی نیرو‌های انقلاب اسلامی

در مقابل این محمود احمدی‌نژاد بود که با چراغ خاموش خود را آماده حضور در انتخابات می‌کرد. احمدی‌نژاد هرچند که در آن روز‌ها اعلام کرده بود قصد نامزدی ندارد، اما ناطق نوری که نمی‌خواست محافظه‌کاران جوان از تصمیمات او دلگیر و قهر پیشه کند.

در روزهایی که کسی فکر نمی‌کرد او رئیس جمهوری ایران خواهد شد، از زبان ناطق شنید: «دکتر احمدی نژاد طی نامه‌ای به من خواستار کناره گیری از لیست شورای هماهنگی شد اما او هنوز یکی از پنج گزینه است.»(۶۴)

ناطق نوری که برای چندمین بار برای تحقق وحدت محافظه‌کاران به طور رسمی وارد میدان اطلاع رسانی شده بود تا تردیدها را از میان بردارد، در خصوص انتخاب نامزد نهایی نیز گفت: «شورای هماهنگی هنوز به طور قاطع به یک نفر نرسیده است، ما صلاحیت‌ها را بررسی کرده‌ایم و منتظر نتایج نظرسنجی‌ها در خصوص اقبال عمومی پنج کاندیدای مطرح هستیم.»(۶۵)

از این برهه بود که به طور رسمی و از زبان رئیس شورای هماهنگی بحث انتخاب نامزد واحد از طریق نظرسنجی در جبهه محافظه‌کاران اعلام شد. هرچند جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی پیش از این چندین‌بار بر انتخاب نامزد نهایی محافظه‌کاران بر اساس نظرسنجی‌های معتبر تاکید کرده بود، اما قبول این ساز و کار از سوی شورای هماهنگی بیانگر این مسئله بود که «دوران این که یک عده بنشینند در یک اتاق بسته و برای مردم تعیین تکلیف کنند، گذشته است.»(۶۶)

در روزهای دهه فجر، از سخنرانی ناطق نوری در در مدرسه علمیه حقانی نکته‌های دیگر استنباط شد. رئیس شورای هماهنگی در تکمیل معیارهای اولیه این شورا برای انتخاب نامزد واحد اعلام کرد:

ما ۱۵معیار برای صلاحیت فردی و چهار معیار برای کارآمدی و مقبولیت اجتماعی کاندیداهای اصولگرایان مدنظر قرار داده‌ایم؛ حضور در انقلاب، وضعیت فرد پس از دوم خرداد٬ساده زیستی، فهم اقتصادی، مدیریت کاری و سوابق از جمله این ملاک‌هاست که مهم‌تر از آنها بحث ولایت پذیری و نقدپذیری است.(۶۷)

تغییر و تحول درونی شورای هماهنگی هرچند با گذشت چهار ماه از فعالیتش برای انتخاب نامزد واحد کمتر به اطلاع عمومی رسید، اما سخنرانی ناطق نوری نشان داد که چقدر این شورا برار رسیدن به نامزد واحد دچار تغییر در نحوه انتخاب نامزد‌ واحد شده است.

علی دارابی روند تصمیم‌گیری و تغییر در مشی شورای هماهنگی برای انتخاب نامزد نهایی را این‌گونه بیان می‌کند:

از ابتدا بنا بود که پنج کاندیدا با امکان همراهی و پشتیبانی مساوی پیش بروند و ما نیز زمینه را رای آنها فراهم کنیم. بعد قرار شد که یک نظرسنجی آن هم براساس یک اجماع در خصوص انجامش صورت بگیرد که هیچ کدام از این دو مورد اتفاق نیفتاد. مساله سوم نقش کمیته منتخب ۵+۲ بود که به نادرست جای شورای هماهنگی نشست و اختلاف بعدی ما نیز بر سر معرفی زمان کاندیدای نهایی بود.(۶۸)

این تغییرات که ناطق نوری از آن برای انتخاب نهایی نامزد محافظه‌کاران سخن می‌گفت، در روایت دارابی بعدها موجب از هم گسیختگی شورای هماهنگی و جایگزین شدن ۵+۲ به جای آن شد. هرچند آن شورا هم نتوانست کاری از پیش ببرد و پس از چند نشست و مذاکره، کار را به خود نامزد‌ها واگذار کرد.

شورای ۵+۲در شرایطی شکل گرفت که خط و خطوط‌های سیاسی درون محافظه‌کاران به مرز شفاف و باریکی رسیده بود.

حسن بیادی عضو شورای شهر تهران در گفتگویی این چنین اختلاف‌ها را تشریح می‌کند:

آقای بیادی شما گفته بودید که آبادگران نامزد انتخاباتی خود را اعلام می‌کند. این اتفاق چه زمانی می‌افتد؟

- فکر می‌کنم قبل از سال آینده نامزد آبادگران معرفی شود.
رابطه شما با شورای هماهنگی چگونه است؟
- ما هماهنگی را دوست داریم.
شورای هماهنگی را؟
- خیر. هماهنگی را دوست داریم.
آیا آبادگران جزء شورای هماهنگی است؟
- از ما تاکنون نظری نخواسته‌اند.
آیا شما از دو نامزدی که شورای هماهنگی معرفی کند، حمایت می‌کنید؟
- این احتمال هم وجود دارد.
این پاسخ شما یعنی اینکه ممکن است از شورای هماهنگی هم پیروی نکنید؟
- بله. آبادگران خودش موضوعات را بررسی می‌کند.
ممکن است بیشتر توضیح بدهید؟
- ببینید ما با شورایی هماهنگی اختلاف داریم. حرف ما این است که باید ابتدا برنامه تدوین کنیم و بعد نامزد انتخابات را معرفی کنیم. اما آنها نظری متفاوت دارند. از سوی دیگر ما اعتقاد داریم که هنوز آدم‌های شایسته، کارآمد، متعهد و با سوادی که بتوانند پست‌های کلیدی را در اختیار بگیرند، وجود دارد.(۶۹)

شورای ۵+۲در این شرایط وارد مجادلات درونی محافظه‌کاران شد تا راه حل مناسبی برای حل و فصل این بحران پیدا کند.

این شورا که بسیاری از تحلیل‌گران سیاسی آن را همان شورای هماهنگی می‌نامیدند، در واقع شورایی بود که به طور غیر رسمی دو ماه پس از شروع به کار شورای اولیه در شهویور ماه سال ۸۳ با عضویت علی‌اکبر ناطق نوری، محمدرضا باهنر، عسگر اولادی، سید رضا تقوی، حسین فدایی و دو عضو دیگر از حوزه علمیه قم ماموریت خود را آغاز و در دهه سوم بهمن ماه همان سال پس از ۶۰ روز مذاکره با پنج نامزد مطرح محافظه‌کار با شش رای موافق و یک رای ممتنع (حسین فدایی)، علی لاریجانی را به عنوان نامزد نهایی محافظه‌کاران انتخاب کرد.

این شورا قصد داشت به طور رسمی با صدور بیانیه‌ای در ۲۵ بهمن ماه سال ۸۳ نام علی لاریجانی را اعلام کند، اما این امر به دلایلی همچون ادامه رایزنی‌ها با نامزد‌ها و مخالفت برخی از آنان به تعویق افتاد.(۷۰)

به این ترتیب، کار کمیته هفت نفره که قرار بود با چراغ خاموش به معرفی نامزد نهایی محافظه‌کاران بپردازد، بدون اعلام نظر پایان پذیرفت تا تحولات آتی، مناسبات درونی محافظه‌کاران را بیش از پیش دچار تردید و بی ثباتی کرد.

ادامه دارد...

۶۴- خبرگزاری مهر٬ ۱۷ دی‌ماه سال ۱۳۸۳.
۶۵- همان.
۶۶- روزنامه شرق٬ ۳۰ فروردین ماه سال ۱۳۸۴.
۶۷- خبرگزاری مهر٬ ۱۷ دی‌ماه سال ۱۳۸۳.
۶۸- روزنامه شرق٬ ۳۰ فروردین ماه سال ۱۳۸۴.
۶۹- وب‌سایت انتخاب٬ ۱۷ دی‌ماه سال ۱۳۸۳.
۷۰- وب‌سایت شریف‌نیوز٬ ۲۵ بهمن‌ماه سال ۱۳۸۳.

تلاش شورا برای فرار از انحلال- ۸

فصل اول- شورای هماهنگی نیرو‌های انقلاب اسلامی
تاکتیک شورای هماهنگی با طرح این مسئله بر این اصل استوار شده بود تا ضمن معرفی نامزد سایه خود که در آن روز‌ها از غلامعلی حداد عادل نام برده می‌شد، به سه هدف برسد:

- نامزد‌های مخالف را وادار به قبول این انتخاب بکند.
- با معرفی حداد عادل معادلات رقبا را بر هم بزند.
- با معرفی حداد عادل از انحلال خود جلوگیری کند.

در حالی‌که آگاهان سیاسی این تصمیم راهبردی محافظه‌کاران را تصمیمی برای پایان دادن به مجادلات ارزیابی می‌کردند، این محمدرضا باهنر بود که در واکنش به گزارش‌هایی از این قبیل گفت:

تحلیل‌های که برخی رسانه‌ها از فعالیت‌های انتخاباتی اصول‌گرایان ارائه می‌دهند مانند رمان‌های جذابی است که من هر شب می‌خوانم و لذت می‌برم.(۵۸)

نایب رئیس اول مجلس ششم در پاسخ به سئوالی در خصوص اختلاف‌نظر در شورای هماهنگی نیز گفت:

ما کار خود را انجام می‌دهیم و هیچ مشکلی هم پیش نمی‌آید. بالاخره در بحث‌های سیاسی اختلاف نظر وجود دارد و ما سعی داریم که هدف خود را با نزدیک کردن نظرات متفاوت به هم تامین کنیم.(۵۹)

باهنر در ادامه گفت که:

هر کاندیدایی که ما انتخاب کنیم ممکن است برخی دوستان ما ناراحت شوند و نپسندند، اما مهم این است که احتمالات متفاوت را برای آینده پیش‌بینی کنیم و برای هر احتمال یک سناریو طراحی شود و تلاش داریم که این‌کار را بکنیم.(۶۰)

باهنر در حالی تحلیل‌ آگاهان سیاسی از اختلاف‌های محافظه‌کاران را به رمان تشبیه کرد که خود نیز به طور صریح وجود پاره‌ای از اختلاف‌ها در شورای هماهنگی را تائید کرده بود.

باهنر که برخی معتقدند که مرد سایه سیاست در جریان محافظه‌کاران است با بیان این نکته که برای هر احتمالی محافظه‌کاران «سناریویی» را طراحی می‌کنند، نشان داد که احتمال انحلال شورای هماهنگی ناشی از اختلاف‌ها چقدر می‌تواند بالا باشد.

در این میان و در شرایطی که اختلاف‌ها بالا می‌گرفت، این ائتلاف آبادگران ایران اسلامی بود که بعد از جمعیت ایثارگران تمایل خود مبنی بر حمایت از قالیباف را نشان داد. پایگاه اطلاع‌رسانی آبادگران سه روز پس از نشست «فرمانیه» با انتشار یک نظرسنجی اعلام کرد که محمدباقر قالیباف تاکنون منتخب نهایی مردم ایران برای پست ریاست جمهوری است.

این سایت در نظرسنجی‌ای که خود انجام داده بود، آراء نامزد‌های انتخاباتی محافظ‌کاران را چنین اعلام کرد:

محمدباقر قالیباف ۲۸.۲۸ درصد
محمود احمدی‌نژاد ۲۵.۶۸ درصد
علی لاریجانی ۱۷.۵۷
علی اکبر ولایتی ۱۲.۱۶
احمد توکلی ۱۰.۱۸
محسن رضایی ۵.۴۱

با انتشار نتایج این نظرسنجی بود که بحث حضور محمدباقر قالیباف در انتخابات ریاست جمهوری جدی شد. اعلام حمایت تلویحی چند جریان سیاسی از نامزدی قالیباف، موجب شد تا گزینه قالیباف به عنوان گزینه‌ای جدید در فهرست شورای هماهنگی مطرح شود.

در آن روز‌ها محمدنبی حبیبی دبیرکل موتلف اسلامی به طور تلویحی در تائید این مسئله گفت که:

چون هنوز دفتر انتخابات نامزد نهایی در شورای هماهنگی بسته نشده است. پرانتز را باز می‌بینیم و معتقدم که شورا می‌تواند روی اشخاص دیگری که بعد‌ها مطرح می‌شوند مطالعه کند.(۶۱)

در گیر و دار افزوده شدن نام قالیباف به فهرست شورای هماهنگی بود که محمود احمدی‌نژاد با ارسال نامه‌ای به رهبران این شورا اعلام کرد که «به‌رغم اظهار علاقه دوستانم اعلام داوطلبی نکردم و برای انجام وظیفه خود در جایگاه فعلی خواهان خروج از صف داوطلبان کاندیداتوری هستم.»(۶۲)

هرچند این نامه هیچگاه از سوی مرجعی تائید یا تکذیب نشد اما گذر زمان بعد‌ها نشان داد که احمدی‌نژاد برای حضور مستقل در انتخابات، از شورای هماهنگی خارج شد تا با حمایت دوستانش در شورای شهر تهران رقیبی جدی برای علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی شود.

آنسوی معادله انتخاباتی محافظه‌کاران بالاخره علی لاریجانی پس از بارها اعلام آمادگی برای کناره‌گیری به نفع نامزدی دیگر، اینبار تصمیم گرفت که با قدرت بیشتری گام بردارد. او برای اولین‌بار در بهمن ماه سال ۱۳۸۳بود که گفت:

بنابه اصلی که قائلم، نیرو‌های اصول‌گرا باید با وحدت عمل کنند، هرگز خود را مطلق نمی‌دانم، اصول‌گرایران از من خواسته‌اند که باشم.(۶۳)

ادامه دارد...

منابع:
۵۸- خبرگزاری فارس، ۳۰آذر سال ۱۳۸۳.
۵۹- همان.
۶۰- همان.
۶۱- خبرگزاری ایلنا، هفت دی‌ماه سال ۱۳۸۳.
۶۲- روزنامه شرق، ۱۴دی‌ماه سال ۱۳۸۳.
۶۳- خبرگزاری ایسنا، ۱۳دی‌ماه سال ۱۳۸۳.

یک پیشنهاد به محافظه‌کاران منتقد احمدی‌نژاد

در انتخابات ریاست جمهوری نهم ٬شورای هماهنگی نیرو‌های انقلاب و شورای ۵+۲ تلاش بسیار کرد تا علی لاریجانی٬ محمدباقر قالیباف٬ محسن رضایی٬ علی‌اکبر ولایتی و محمود احمدی‌نژاد را راضی به کناره‌گیری به نفع نامزد نهایی خود کند٬ اما موفق نشد و در نهایت سه نامزد محافظه‌کار به صورت مستقل وارد عرصه انتخابات شدند.

امروز تقریبا چهار سال از زمان می‌گذرد و حالا دیگر علی لاریجانی٬ محمدباقر قالیباف٬ علی‌اکبر ولایتی و محسن رضایی نه تنها احمدی‌نژاد را رقیب انتخاباتی خود نمی‌دانند٬ بلکه معتقدند که سیاست‌های وی در این مدت علاوه بر ضربه زدن به بدنه محافظه‌کاران هزینه‌های فراوانی به نظام جمهوری اسلامی داشته است.

گفته‌های دیروز محسن رضایی شاهد خوبی بر این ادعا است که اختلاف نامزد‌های محافظه‌کار دور گذشته ریاست جمهوری٬ با رقیب خود در این مدت عمیق‌تر شده است.

محسن رضایی اولین محافظه‌کاری است که شجاعت این را داشت که باردیگر وارد عرصه انتخابات شود تا به زعم خود کشور را از لبه پرتگاه نجات دهد.

اگر قالیباف٬ لاریجانی٬ ولایتی هم این شجاعت را داشته باشند که به قول رضایی برای نجات کشور خود را نامزد انتخابات کنند٬ به نظر شما سرنوشت آینده ایران چگونه رقم خواهد خورد؟

در کنار نام این افراد٬ اضافه کنید احتمال نامزدی مصطفی پورمحمدی٬ غلامعلی حدادعادل و محمد جهرمی را.

به نظر من اگر این شش محافظه‌کار باقی مانده٬ خود را نامزد انتخابات ریاست جمهوری کنند٬ نشان داده‌اند که سرنوشت کشور برایشان مهمتر از سرنوشت محافظه‌کاران است.

هرچند که می‌دانم تحقق چنین امری جزء محالات است٬ اما این را نوشتم تا در این ۴۰ روز باقی مانده باز هم مشخص شود که محافظه‌کاران نیز همچون اصلاح‌طلبان در هر کاری اول منافع خود را در نظر می‌گیرند٬ بعد منافع مردم و کشور را.

پیشنهاد انحلال شورای هماهنگی-۷

فصل اول- شورای هماهنگی نیرو‌های انقلاب اسلامی

با خروج ولایتی از فهرست انتخاباتی شورای هماهنگی و اعلام حضور مستقل در انتخابات، جبهه محافظه‌کاران با مشکل جدید‌تری دست به گریبان شد. این شورا که مذاکرات فشرده‌اش با نامزد‌ها را از آبان ماه سال ۱۳۸۳آغاز کرده بود (۵۱)، امید داشت تا آذرماه همان سال به نتیجه‌ای قطعی برسد که با کناره‌گیری ولایتی تمام تلاش‌هایش به بن‌بست رسید.

این اقدام ولایتی که محافظه‌کاران را در وضعیتی دوگانه قرار داده بود، با اعتراض علی‌اکبر ناطق نوری هم مواجه شد. نوری چند روز پس از این تصمیم در گفتگویی با خبرگزاری فارس گفت: «آقایان هنوز بازی سیاسی را نمی‌دانند.»(۵۲)

ناطق نوری زمانی مجبور شد که از مواضع برخی نامزد‌های محافظه‌کار، به طور مستقیم انتقاد کند که در جلسه یکشنبه ۲۸آذرماه سال ۱۳۸۳که با حضور حبیب‌الله عسگر اولادی (نماینده موتلفه)، محمدرضا باهنر (نماینده جامعه اسلامی مهندسین)، سیدرضا تقوی (نماینده جامعه روحانیت مبارز) و حسین فدایی (نماینده جمعیت ایثارگران) که در منزلش برگزار شده بود،(۵۳) نتوانست اعضای جلسه را با خواسته‌های خود همراه کند.

در آن جلسه و حتی پیش از آن جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی اعلام کرد که نام حداد عادل و محمدباقر قالیباف را برای تعیین نامزد نهایی در دستور کار خود قرار داده و در صورت انتخاب علی اکبر ولایتی به عنوان نامزد نهایی، از نامزدی محمود احمدی‌نژاد حمایت خواهد کرد.

دامنه این اختلاف‌ها تا جایی ادامه یافت که برخی از اعضای شورای هماهنگی در اعتراض به این اختلاف‌ها پیشنهاد انحلال این شورا را دادند:

تفاوت دیگاه گروه‌های سیاسی عضو شورای هماهنگی نیرو‌های انقلاب درباره تعیین نامزد مورد حمایت این شورا در انتخابات ریاست جمهوری سال آینده باعث شد تا در آخرین جلسه این شورا تعدادی از گروه‌های سیاسی عضو، توقف غیر رسمی و غیر علنی شورای هماهنگی نیرو‌های انقلاب را خواستار شوند.... سران اصلی شورای هماهنگی نیرو‌های انقلاب به این نتیجه رسیده‌اند که این شورا هم به لحاظ سیما و هم به لحاظ مبنا کارکرد اصلی خود را از دست داده است. (۵۴)

یک نماینده مجلس شورای اسلامی در آن زمان با تشریح صورت مذاکرات جلسه فرمانیه (منزل ناطق نوری) اعلام کرد که: «در آخرین جلسه شورای هماهنگی نیرو‌های انقلاب از علی‌اکبر ولایتی انتقاد شدید به عمل آمد و وی به خودزنی سیاسی متهم شد.(۵۵)

با شکست جلسه فرمانیه، شورای هماهنگی نیروی‌های انقلاب اسلامی که از ۱۳گروه و حزب سیاسی تشکیل شده بود تا از طریق شورای پنج نفره از میان پنج نامزد مطرح یک نفر را انتخاب کند، در آستانه فروپاشی قرار گرفت.

بعد از این جلسه بود که محسن رضایی راه خود را از شورای هماهنگی جدا کرد و محمود احمدی‌نژاد مصمم شد که به تک‌روی خود ادامه دهد.

علی دارابی در اینباره می‌گوید:

آقایان احمدی‌نژاد، توکلی و رضایی نسبت به فرایند تصمیم‌گیری در شورای هماهنگی، شیوه مدیریت و عدم نگاه یکسان اعضای کمیته منتخب به کاندیداها اعتراض داشتند.(۵۶)

ادامه اختلاف‌ها در شورای هماهنگی به همین جا ختم نشد، بلکه دامنه این اختلاف‌ها رفته رفته به مجلس شورای اسلامی کشیده شد تا جایی که چند عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس که از حامیان علی اکبر ولایتی بودند به همراه چند عضو شورای هماهنگی پیشنهاد کردند که با ریش‌سفیدی به اختلاف‌ها پایان دهد.

اما این پیشنهاد نیز نتوانست چندان مثمر ثمر واقع شود و شورای هماهنگی در آستانه انحلال قطعی قرار گرفت. با طرح پیشنهاد‌ها برای انحلال شورای هماهنگی، نیرو‌های اصلی آن در واکنش به آن اعلام کردند که «در صورتی که وجهه بیرونی تمام کاندیداهای قبلی در افکار عمومی مورد قبول واقع نشود، به مطرح کردن کاندیدای سایه خواهند پرداخت.» (۵۷)

ادامه دارد...
منابع:
۵۱- خبرگزاری فارس، ۲۶آذرماه سال ۱۳۸۳.
۵۲- همان، ۲۸آذر ماه سال ۱۳۸۳.
۵۳- روزنامه شرق، ۲۸آذرماه سال ۱۳۸۳.
۵۴- همان.
۵۵- همان.
۵۶- همان، 30 فروردین سال ۱۳۸۴.
۵۷- همان، ۲۸آذرماه سال ۱۳۸۳.