بازی احمدی‌نژاد با برگ بازداشتگاه کهریزک

در صورت استیضاح عبدالرضا شیخ‌الاسلامی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در مجلس٬ پرونده بازداشتگاه کهریزک بار دیگر بر سر زبان‌ها خواهد افتاد.

محمود احمدی‌نژاد هم به بهانه دفاع از اقدام شیخ‌الاسلامی در انتصاب سعید مرتضوی به عنوان رئیس صندوق سازمان تامین اجتماعی٬ حرف‌هایی خواهد زد که به طور غیر مستقیم متوجه علی خامنه‌ای خواهد بود.

نمایندگان مجلس لابد خواهند پرسید چرا سعید مرتضوی٬ متهم ردیف اول بازداشتگاه کهریزک در این پست گمارده شده است؟ احمدی‌نژاد هم لابد پاسخ خواهد داد که مرتضوی تنها مجری دستورات «دیگران» بود.

این «دیگران» می‌توانند علی خامنه‌ای٬ بیت٬ سپاه و قوه قضائیه باشند. «دیگرانی» که احمدی‌نژاد آنها را حریف درجه یک خود می‌داند و برای آنها برنامه دارد.

احمدی‌نژاد فعلن در این مرحله تلاش خواهد کرد از «بازداشتگاه کهریزک» و مسائل پشت پرده آن به عنوان ابزاری برای به عقب راندن مقطعی خامنه‌ای٬ سپاه و قوه قضائیه استفاده کند.

۲۸ اسفند ماه سال ۱۳۹۰

احمدی‌نژاد نشان داد که خامنه‌ای و سپاه را حریف اصلی خود می‌داند

احمدی‌نژاد سر و ته یکی از تاریخی‌ترین وقایع جمهوری اسلامی را به مبتذل‌ترین شکل جمع کرد تا نشان دهد مجلسی که برای کوچک‌ترین تصمیمش چشم به دهان خامنه‌ای دارد٬ در ته امور است نه راس امور.

مجلس٬ سال‌هاست در مقابل احمدی‌نژاد حرفی برای گفتن ندارد٬ رئیس دولت دهم نیز این را می‌داند٬ به همین خاطر کسانی که خود را در راس امور می‌دانند را دست‌ انداخت تا «شب‌ عیدی» دور هم خنده‌ای کرده باشند.

در پس «دست انداختن‌های» احمدی‌نژاد اما یک واقعیت مهم نهفته است؛ او تنها علی خامنه‌ای و سپاه پاسداران را حریف قدر خود می‌داند و حتی برای جنتی و لاریجانی قوه قضائیه هم تره خرد نمی‌کند.

۲۴ اسفند ماه سال ۱۳۹۰

دو تصمیم معنادار علی خامنه‌ای پس از انتخابات ۱۲ اسفند

علی خامنه‌ای پس از انتخابات ۱۲ اسفند مجلس٬ دو تصمیم معنادار گرفته است:

اول- خودداری از صدور پیام «تشکر» از «۶۴ درصدی» که به ادعای مقام‌های جمهوری اسلامی در انتخابات شرکت کرده‌اند.

دوم- صدور فرمان تشکیل «شورای عالی فضای مجازی» با هدف مقابله با «آسیب‌های» اینترنت.

چه ارتباطی میان نرخ واقعی مشارکت در انتخابات٬ سکوت تاریخی خامنه‌ای٬ نقش شبکه‌های اجتماعی در تحریم انتخابات و تشکیل «شورای عالی فضای مجازی» وجود دارد؟

به گمانم٬ رهبر جمهوری اسلامی از نرخ مشارکت واقعی در انتخابات راضی نیست و از کارکرد شبکه‌های اجتماعی و اینترنت در ایران به شدت نگران شده است.

۱۷ اسفند ماه سال ۱۳۹۰

دو گزاره خبری٬ چند پرسش٬ چند فرض و یک نتیجه مشخص درباره انتخابات ۱۲ اسفند

گزاره خبری اول:
- در این دوره از انتخابات مجلس٬ حدود ۴۷ هزار شعبه اخذ رای در نظر گرفته شده بود.

گزاره خبری دوم:
مقام‌های جمهوری اسلامی ادعا می‌کنند در صندوق‌های مستقر در این شعب رای٬ بیش از ۳۰ میلیون رای ریخته شده است.

پرسش‌ها:
- صدا و سیما روز جمعه چند شعبه رای‌گیری را توانسته پوشش خبری بدهد؟

رسانه‌های محافظه‌کار با تمام زوری که زده‌اند چند خبر و گزارش تصویری از شعب اخذ رای منتشر کرده‌اند؟

ما فرض می‌کنیم:
- صدا و سیما با تمام امکاناتی که داشته٬ توانسته است روند رای‌گیری در ۵۰۰ شعب اخذ رای را پوشش تصویری بدهد.

- رسانه‌های محافظه‌کار هم به طور خالص (بدون تکرار) توانسته‌اند ۵۰۰ گزارش تصویری! غیر تکراری از شعب اخذ رای منتشر کنند.

تمام رسانه‌های جمهوری اسلامی در مجموع توانسته‌اند (بدون تکرار) دو هزار خبر و گزارش از شعب اخذ رای و روند برگزاری انتخابات منتشر کنند.

- در این فرض٬ مصاحبه‌ها٬ اطلاعیه‌ها٬ گزارش‌ها٬ اظهار‌نظر‌های مقام‌ها و فعالان سیاسی٬ رای‌دهندگان و در نهایت هر آنچه که غیرمرتبط با نرخ خالص مشارکت است٬ کنار گذاشته شده است.

با کنار یکدیگر گذاشتن این گزار‌ه‌های خبری٬ پرسش‌ها و فرض‌ها٬ می‌توان نتیجه گرفت:

- در انتخابات مجلس نهم٬ رسانه‌های جمهوری اسلامی در بهترین حالت ممکن٬ تنها توانسته‌اند هزار شعب اخذ رای را پوشش خبری و تصویری بدهند.

- از ۴۶ هزار شعبه اخذ رای دیگر٬ نه خبر روشنی منتشر شده نه تصویر مشخصی که نشان دهنده روند برگزاری انتخابات و تعداد رای‌دهندگان در آنها باشد.

پرسش آخر به خصوص از متخصصان رسانه‌ها٬ جامعه‌شناسان و سنجش‌گران آماری این است که آیا می‌توان جامعه آماری دو درصدی را به ۹۸ درصد دیگر تعمیم داد؟

۱۲ اسفند ماه سال ۱۳۹۰

پروژه «چشم روباه» دنباله پروژه «انقلاب مخملی» سپاه برای تقلب است

۱۸ خرداد سال ٬۱۳۸۸ سپاه پاسداران تنها چهار روز مانده به برگزاری انتخابات ریاست جمهوری٬ با این ادعا که حامیان میرحسین موسوی قصد دارند دست به «انقلاب مخملی» بزنند٬ قصد این نیرو و رهبر جمهوری اسلامی برای تقلب در آن دوره از انتخابات را فاش کرد.

از آن روز‌ها بیش از دو سال است که می‌گذرد و سپاه این‌بار در فاصله چند روز مانده به انتخابات مجلس نهم٬ پروژه تازه‌ای به نام «چشم روباه» علیه روزنامه‌نگاران به راه انداخته تا تقلبی دیگر را سامان دهد.

مقام‌های سپاه بیش از یک ماه است که مدعی هستند در انتخابات آتی بیش از ۶۰ درصد واجدین شرایط شرکت خواهند کرد٬ اما خبرنگاران و روزنامه‌‌نگاران مستقل ادعای آنها را نقش بر آب کرده‌اند.

اطلاعیه «مرکز بررسی جرائم سازمان یافته» سپاه به خوبی گواه خشم بی‌حدی است که نظامیان حاکم بر ایران از روزنامه‌نگاران و خبرنگاران مستقل دارند.

این اطلاعیه را باید اعلام رسمی سپاه در قصد این نیرو برای دست زدن به تقلبی بزرگ این‌بار به نفع نامزد‌های حامی علی خامنه‌ای در مقابل نامزد‌های مورد حمایت احمدی‌نژاد و میزان واقعی شرکت کنندگان در انتخابات ۱۲ اسفند دانست.

اطلاعیه «مرکز بررسی جرائم سازمان یافته» سپاه همچنین حامل این پیام است که نظام دیگر تصمیم ندارد در آستانه هیچ انتخاباتی حتی برای فریب افکار عمومی هم که شده کمی فضا را باز کند.

ششم اسفند ماه سال ۱۳۹۰

رقابت خامنه‌ای و احمدی‌نژاد در ۶۵ هزار منطقه محروم٬ ۷۰ هزار مسجد٬ ۵۵ هزار هیات مذهبی٬ بیش از ۴۰ هزار پایگاه بسیج و ۷۰۰ تریبون نماز جمعه

نهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی٬ از سوی مقام‌های جمهوری اسلامی و فعالان سیاسی محافظه‌کار٬ پر‌تنش‌ترین و حساس‌ترین انتخابات در ۳۲ سال گذشته اعلام شده است.

علت اصلی این حساسیت و نگرانی هم٬ تلاش جدی دولت احمدی‌نژاد برای کسب اکثریت کرسی‌های مجلس است٬ اما رقبای احمدی‌نژاد تمایل ندارند به علت خطری که از جانب رئیس دولت و نزدیکانش٬ متوجه علی خامنه‌ای و روحانیت می‌دانند٬ تیم دولت پیروز انتخابات شود.

بنابراین آنها همراه با تلاش برای فرستادن نامزدهای وفادار به خامنه‌ای به مجلس٬ تلاش‌های گسترده‌ای برای شکست نامزد‌های مورد حمایت دولت که هویت بسیاری از آنها تاکنون مشخص نشده را آغاز کرده‌اند.

محافظه‌کاران نزدیک به احمدی‌نژاد در قالب سه جبهه «پایداری»٬ «توحید و عدالت» و  «حامیان گفتمان اسلامی» فعالیت پیدا و پنهان خود را از مدت‌هاست به صورت پنهانی و غیر رسمی آغاز کرده‌اند.

مهمترین مشخصه این سه تشکل در نسبت هر کدام از آنها در موافقت و مخالفتشان با اسفندیار رحیم مشایی قابل تحلیل و ارزیابی است.

به طور مشخص «جبهه پایداری» در حال حاضر به‌دنبال احمدی‌نژاد بدون رحیم‌مشایی است٬ «جبهه توحید و عدالت» از  احمدی‌نژاد همراه با رحیم‌مشایی می‌کند و «جبهه حامیان گفتمان اسلامی» هم ترجیح داده که درباره رحیم‌مشایی سکوت اختیار کند.

ارجحیت‌های خامنه‌ای
علی خامنه‌ای امیدوار است در انتخابات آتی٬ فضا امنیتی نشود٬ نرخ مشارکت مردم بیش از ۶۰ درصد باشد و علاوه بر شکست نامزد‌های مورد حمایت دولت٬ نامزد‌هایی که وفاداری مطلق آنها به وی ثابت شده٬ وارد مجلس شوند.

برای رهبر جمهوری اسلامی٬ دو شرط حضور حداکثری مردم در انتخابات و شکست نامزد‌های مورد حمایت احمدی‌نژاد مهمتر از خواسته‌های دیگر او در انتخابات آتی مجلس است.

در واقع برای او تفاوت چندانی نمی‌کند کدام یک از فهرست‌های انتخاباتی محافظه‌کاران اعم از «جبهه پایدرای» یا «جبهه متحد اصول‌گرایان» اکثریت مجلس را تشکیل بدهند٬ چرا که وی به راحتی توان کنترل همه این جریان‌ها را دارد٬ اما در صورتی که تیم احمدی‌نژاد پیروز انتخابات شود٬ کار برای رهبر با دولت و مجلسی که با هم هماهنگ شده‌اند بسیار مشکل‌تر از گذشته خواهد شد.

پایگاه‌های رای سنتی
پایگاه رای محافظه‌کاران‌ را سال‌هاست طبقات پائين جامعه٬ روستاها٬ مناطق محروم٬  مساجد٬ پایگاه‌های بسیج٬ ستاد‌های نماز جمعه و هیات‌های مذهبی تشکیل داده است.

در ایران  ۶۵ هزار منطقه محروم٬  ۷۰ هزار مسجد٬ ۵۵ هزار هیات مذهبی٬ بیش از ۴۰ هزار پایگاه بسیج و ۷۰۰ تریبون نماز جمعه وجود دارد که محافظه‌کاران در هر دوره از انتخابات حساب ویژه‌ای روی  رای این پایگاه‌ها باز می‌کنند.

درباره میزان نفوذ محافظه‌کاران در این پایگاه‌ها با وجود ۸۰ سفر استانی احمدی‌نژاد٬ این پایگاه‌ها همچنان تحت نفوذ محافظه‌کاران نزدیک به خامنه‌ای و سپاه قرار دارد.

سپاه به همراه بسیج سال‌هاست  با ۲۰۰ هزار نیروی بسیجی در قالب «بسیج سازندگی» در ۶۵ هزار نقطه محروم ایران فعالیت می‌کند.

نماز‌های جمعه ۷۰۰ شهر  هم به طور کامل در اختیار نمایندگان رهبر جمهوری اسلامی قرار دارد.

کمیته امداد هم که از ثروتمندترین نهاد‌ها در جمهوری اسلامی محسوب می‌شود٬ هفت میلیون نفر را تحت حمایت خود دارد که پایگاه رای مناسبی محسوب می‌شود.

۵۵ هزار هیات مذهبی که تعداد قابل توجهی از آنها در کل سال فعال هستد هم  متاثر از مداحان سیاسی نزدیک به سپاه و هیات رزمندگان اسلام هستند که در جریان انتخابات به طور معمول از ظرفیت آنها استفاده می‌شود.

نقش محوری پایگاه‌های بسیج  در انتخابات نیز بر کسی پوشیده نیست٬ به خصوص که پس از وقایع سال ۱۳۸۸ توجه ویژه‌ای به کارکرد‌های نظامی و سیاسی این نیرو‌های شبه‌نظامی شده است.

دوم اسفند ماه سال ۱۳۹۰

هر حوزه رای‌گیری؛ یک عکس٬ یک عکاس

ایده «هر حوزه رای‌گیری؛ یک عکس٬ یک عکاس» کاربردی‌ترین٬ کم‌هزینه‌ترین و تاثیر‌گذارترین روش در روایت واقعیت‌های روز ۱۲ اسفند است.

سپاه می‌گوید ۶۰ تا ۶۵ درصد واجدین شرایط در نهمین دوره انتخابات مجلس شرکت خواهند کرد٬ اما واقعیت چیز دیگری است.

برای نشان دادن این واقعیت٬ تنها راه چاره تلفن همراهی است که می‌تواند یک لحظه از وضعیت حوزه‌های رای‌گیری را ثبت کرده و برای انتشار در یک سایت مستقل٬ ارسال کند.

با همین تلفن‌ همراه مردم می‌توان به سلطه ۳۲ ساله صدا و سیما در ارائه تصاویری یک‌سویه از حوزه‌های رای‌‌گیری پایان داد.

از اجرای این ایده رسانه‌ای٬ سیاسی و مدنی نباید غفلت کرد؛ برای سازماندهی و اجرای آن هنوز وقت هست.

۲۷ بهمن ماه سال ۱۳۹۰

خامنه‌ای در سودای پاسخ به حضور سه میلیونی سبز‌ها در تهران

علی خامنه‌ای ۲۳ خرداد سال ۱۳۸۸ با انتشار اطلاعیه‌ای رای محمود احمدی‌نژاد در انتخابات جنجال برانگیز ریاست جمهوری را بیش از ۲۴ میلیون اعلام کرد تا به خیال خود روی محمد خاتمی را کم کرده باشد.

حالا با گذشت بیش از دو سال از آن روز‌ها٬ اصغر آبخضر٬ قائم مقام شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی می‌گوید چهار میلیون نفر در راهپیمایی روز ۲۲ بهمن شهر تهران شرکت خواهند کرد.

من دقیقن نمی‌دانم چهار میلیون نفر یعنی چند دستگاه اتوبوس و مینی‌بوس٬ اما راهپیمایی سه میلیونی حامیان میرحسین موسوی و مهدی کروبی در خرداد سال ۸۸ بدجوری در گلوی آقای خامنه‌ای گیر کرده است.

تجمع ۹ دی سال ۸۸  حامیان رهبر٬ برخلاف تبلیغات گسترده و ادعاهای بی‌اساس٬ هنوز داغ دل ولی امر را التیام نبخشیده است.

او دوست دارد که فردا چهار میلیون نفر را در تهران ببیند؛ آرزویی که شاید بخشی از آن با کمک اتوبوس٬ مینی‌بوس و قطار محقق شود.

۲۱ بهمن ماه سال ۱۳۹۰