بنیاد «ایران‌ندا» تعریف را فراموش نکند

به‌نظر می‌رسد بنیاد «ایران‌ندا» نخستین گام برای راه‌اندازی رسانه‌ای «مردم‌نهاد» را شفاف، صریح و محکم برداشته است.

هیات موسس این بنیاد آن‌طور که از بیانیه آن برمی‌آید؛ ترکیبی از نمایندگان روزنامه‌نگاران، سیاست‌ورزان، هنرمندان، فیلسوفان و فعالان مدنی است.

این تنوع نمایندگی برآمده از «تکثر فکری، سیاسی، قومی و مذهبی» جنبش سبز، مهمترین نقطه قوت بنیاد «ایران‌ندا» در آغاز کار است.

همه هیات موسس «ایران‌ندا»، خبرنگار و فعال رسانه‌ای نیستند، لزومی هم ندارد باشند؛ آنچه که مهم است، حضور نماینده‌ای از همه جریان‌های فکری و اجتماعی در ترکیب اولیه آن، برای رسیدن به اهداف است.

مهمتر از تنوع نمایندگی در هیات موسس، ساختار حرفه‌ای این رسانه «مردم‌نهاد» است که می‌خواهد صدای ناشنیده ۳۰ ساله مردم از هر رنگ و نژاد و آئین باشد.

نمایندگی واقع‌گرایانه همه صدا‌ها و نحوه انعکاس آنها نیز، مهمترین مسئله این رسانه «مردم‌نهاد» است.

این رسانه «مستقل و ضد تبعیض»، اگر می‌خواهد موفق شود، باید نسبت ترکیب متنوع هیات موسس خود با ساختار حرفه‌ای رسانه‌اش را از قبل مشخص کند.

ابهام در رابطه کاری هیات موسس با ساختار حرفه‌ای رسانه «ایران‌ندا»، نخستین تهدید متقابل این بنیاد و رسانه است.

رسانه اگر ساختار، اهداف و مناسبات صریح و شفافی داشته باشد، در کنار کادر حرفه‌ای، می‌تواند امیدوار به آینده‌ باشد.

بنیاد «ایران‌ندا» و رسانه‌ای که قرار است راه‌اندازی کند، باید برای برای همه جزئیاتش تعریف داشته و ساز و کاری قدرتمند برای اجرای این جزئیات داشته باشد.

با «تعریف» صریح و شفاف و ضمانت اجرایی قدرتمند است که با داشتن سلیقه‌های مختلف می‌توان در کنار یکدیگر نشست و کار کرد.
پانزدهم مرداد ماه سال ۱۳۸۹

Balatarin Donbaleh Mohandes Delicious Digg Stumbleupon Furl Friendfeed Twitter Facebook Greader Addthis to other Subscribe to Feed

خطایی در این ابزارک وجود داشت

وبلاگ‌ها

خطایی در این ابزارک وجود داشت

دنبال کننده ها

کتاب‌ها

  • مائو داستان ناشناخته/ جان هالیدی/ ثالث
  • جدال قدیم و جدید/ جواد طباطبایی/ ثالث
  • سرزمین‌های شبح‌زده/ تینا روزنبرگ/ ثالث
  • تجدد بومی/ محمد توکلی طرقی/ تاریخ ایران
  • مکتب در فرایند تکامل/ حسین مدرسی/ کویر
  • گذار از مدرنیته؟/ شاهرخ حقیقی/ نشر آگاه
  • روح پراگ/ ایوان کلیما/ نشر آگه

فیلم‌ها

  • آغوش‌های شکسته/ کارگردان: پدرو آلمادوآر
  • شاترآیلند/ کارگردان: مارتین اسکورسیزی
  • کتاب الی/ کارگردان: آلبرت و آلن هیوز
  • آواتار/ کارگردان: جیمز کامرون
  • نه (9)/ کارگردان: باب مارشال
  • زیرزمین/ کارگردان؛ امیر کاستاریکا
  • خانه خنجر‌های پران/ کارگردان؛ ژانگ ئیمو
  • نفرین گل طلائی/ کارگردان؛ ژانگ ئیمو
  • بدرود محبوب ابدی من/ کارگردان؛ چن کایگه
  • سفر گروه موسیقی/ کارگردان؛اران کولیرین
  • شاخ به شاخ/ کارگردان؛ فاتح آکین
  • پیر پسر/ کارگردان؛ چن ووک پارک
  • ممنتو/ کارگردان؛ کریستوفر نولان
  • دوشنبه‌ها زیر آفتاب/ کارگردان؛فرناندو آرانوا
  • والس با بشیر/ کارگردان؛آری فولمن
  • کتاب‌خوان/ کارگردان؛استفن دالدری