دو تصویر از راهپیمایی قدس سال ۹۱ در تهران

منابع: اینجا و اینجا

آیا مذاکرات استانبول و بغداد با تحولات سوریه ارتباط دارد؟

راستش برای این گزاره‌ای که می‌نویسم٬ قرائن و دلایل روشنی ندارم٬ اما گمان می‌کنم مذاکرات استانبول و بغداد رابطه مستقیمی با تحولات سوریه دارد.

به گمانم٬ جمهوری اسلامی پس از دو سال٬ مذاکرات هسته‌ای با غرب را از سر گرفت تا این‌بار برای بشار اسد زمانی خریده باشد.

۲۴ فروردین پس از ماه‌ها درگیری٬ آتش‌بس در سوریه برقرار شد و دو روز بعد یعنی ۲۶ فروردین٬ جمهوری اسلامی در استانبول پای میز مذاکره نشست.

از ۲۴ فروردین تا سه روز بعد از مذاکرات بغداد یعنی ششم خرداد٬ اوضاع سوریه تقریبن آرام بود که کشتار فجیع در شهر «حولا» بار دیگر وضعیت این کشور را ناآرام کرد به طوری که سفرای سوریه از چندین کشور اروپایی اخراج شدند.

از همه این خبر‌ها می‌خواهم نتیجه بگیریم که شاید جمهوری اسلامی به این بهانه که اگر بشار اسد بماند٬ حاضر است غنی‌سازی اورانیوم را متوقف کند٬ غرب را پای میز مذاکره کشاند.

هیچ بعید نیست در مذاکرات استانبول و بغداد نیز بحث سوریه از سوی طرف ایرانی مطرح شده باشد٬ اگر این احتمال درست باشد٬ آغاز ناآرامی‌ها در سوریه را می‌توان نشانه روشنی از شکست در مذاکرات بغداد دانست.

شاید جمهوری اسلامی پیش خود چنین اندیشیده بود که بحث مذاکرات را به اندازه‌ای کش دهد تا اعتراض‌ها در سوریه فروکش کند و بشار اسد از این زمان برای بازسازی توان سرکوب خود استفاده کند.

نهم خرداد ماه سال ۱۳۹۱

مذاکرات بغداد این روز‌ها در راس امور است

فراخواندن سفیر جمهوری اسلامی از باکو به تهران٬ احضار سفیر جمهوری آذربایجان در تهران به وزارت امور خارجه٬ دعوای قوه قضائیه و مجریه بر سر خانه سینما٬ از دسترس خارج شدن تمام پایگاه‌های اینترنتی در ایران به مدت ۱۰ دقیقه به احترام «امام نقی» و دعوای علی مطهری با سپاه نباید باعث غفلت و انحراف افکار عمومی از موضوع اصلی این روز‌ها یعنی مذاکرات هسته‌ای  در بغداد شود.

اگر جمهوری اسلامی براساس شواهد و قرائن در بغداد باج نهایی را بدهد٬ آن وقت دامنه این دعواهای طبیعی و غیرطبیعی برای انحراف از بزرگ‌ترین شکست تاریخی این نظام دوچندان خواهد شد.

مذاکرات بغداد این روز‌ها در راس امور است٬ نباید زیاد سرگرم مسائل دیگر شد.

دوم خرداد ماه سال ۱۳۹۱

پاتک علی لاریجانی به تک سپاه از طریق مطهری

علی مطهری برادر زن علی لاریجانی٬ رئیس کنونی مجلس است که  روز یک‌شنبه (۳۱ اردیبهشت) در صحن علنی به صراحت از دخالت سپاه پاسداران در انتخابات نهمین دوره مجلس انتقاد کرد.

مطهری همچنین گفته که «دیگر در پشت درهای بسته نمی​توان برای مردم تصمیم گرفت که زید باید وارد شود و عمر نباید راه یابد.»

در جمهوری اسلامی خیلی از مقام‌ها حرف خود را مستقیم نمی‌زنند٬ مثلن حرف‌های خامنه‌ای از زبان فرماندهان سپاه مطرح می‌شود و حرف‌های احمدی‌نژاد توسط مشایی که فعلن ساکت شده است.

لاریجانی هم از این قاعده مستثنی نیست و این علی مطهری است که برخی از حرف‌های او را بیان می‌کند.

لاریجانی دیگر مطمئن شده که سپاه با تمام قوا تلاش می‌کند غلامعلی حداد عادل را رئیس مجلس نهم کند٬ بنابراین از مطهری استفاده کرد تا پاتکی به تک فرماندهان این نیرو زده باشد.

پرسش اساسی این‌ است که با وجود گذشت هفته‌ها از پایان برگزاری انتخابات٬ چرا مطهری در این مقطع زبان به انتقاد از دخالت‌های سپاه در سیاست و انتخابات گشوده است؟

۳۱ اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۱

لاپوشانی با ابزار‌های مختلف

سفر احمدی‌نژاد به جزیره ابوموسی و تحریک حس وطن‌پرستانه مردم٬ جنجال دیپلمات نظام در برزیل و این آخری قرآن‌سوزی کشیش آمریکایی٬ بخواهیم یا نخواهیم همه به نفع جمهوری اسلامی تمام شده و می‌شود.

مثل روز روشن است آقایانی که پس از سال‌ها جنجال و هیاهو٬ سرانجام بند را در استانبول به آب داده‌اند٬ از این مسائل برای لاپوشانی کردن واقعیت سوء‌استفاده کنند.

دمیدن در حس وطن‌پرستی آن‌هم با شاخ و شانه کشیدن برای کشور‌های منطقه و راه‌اندازی کمپین برای محکوم کردن اقدام کشیش آمریکایی٬ در این مقطع زمانی برای جمهوری اسلامی خوشایند است.

۱۰ اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۱

بازی احمدی‌نژاد با برگ بازداشتگاه کهریزک

در صورت استیضاح عبدالرضا شیخ‌الاسلامی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در مجلس٬ پرونده بازداشتگاه کهریزک بار دیگر بر سر زبان‌ها خواهد افتاد.

محمود احمدی‌نژاد هم به بهانه دفاع از اقدام شیخ‌الاسلامی در انتصاب سعید مرتضوی به عنوان رئیس صندوق سازمان تامین اجتماعی٬ حرف‌هایی خواهد زد که به طور غیر مستقیم متوجه علی خامنه‌ای خواهد بود.

نمایندگان مجلس لابد خواهند پرسید چرا سعید مرتضوی٬ متهم ردیف اول بازداشتگاه کهریزک در این پست گمارده شده است؟ احمدی‌نژاد هم لابد پاسخ خواهد داد که مرتضوی تنها مجری دستورات «دیگران» بود.

این «دیگران» می‌توانند علی خامنه‌ای٬ بیت٬ سپاه و قوه قضائیه باشند. «دیگرانی» که احمدی‌نژاد آنها را حریف درجه یک خود می‌داند و برای آنها برنامه دارد.

احمدی‌نژاد فعلن در این مرحله تلاش خواهد کرد از «بازداشتگاه کهریزک» و مسائل پشت پرده آن به عنوان ابزاری برای به عقب راندن مقطعی خامنه‌ای٬ سپاه و قوه قضائیه استفاده کند.

۲۸ اسفند ماه سال ۱۳۹۰

احمدی‌نژاد نشان داد که خامنه‌ای و سپاه را حریف اصلی خود می‌داند

احمدی‌نژاد سر و ته یکی از تاریخی‌ترین وقایع جمهوری اسلامی را به مبتذل‌ترین شکل جمع کرد تا نشان دهد مجلسی که برای کوچک‌ترین تصمیمش چشم به دهان خامنه‌ای دارد٬ در ته امور است نه راس امور.

مجلس٬ سال‌هاست در مقابل احمدی‌نژاد حرفی برای گفتن ندارد٬ رئیس دولت دهم نیز این را می‌داند٬ به همین خاطر کسانی که خود را در راس امور می‌دانند را دست‌ انداخت تا «شب‌ عیدی» دور هم خنده‌ای کرده باشند.

در پس «دست انداختن‌های» احمدی‌نژاد اما یک واقعیت مهم نهفته است؛ او تنها علی خامنه‌ای و سپاه پاسداران را حریف قدر خود می‌داند و حتی برای جنتی و لاریجانی قوه قضائیه هم تره خرد نمی‌کند.

۲۴ اسفند ماه سال ۱۳۹۰

دو تصمیم معنادار علی خامنه‌ای پس از انتخابات ۱۲ اسفند

علی خامنه‌ای پس از انتخابات ۱۲ اسفند مجلس٬ دو تصمیم معنادار گرفته است:

اول- خودداری از صدور پیام «تشکر» از «۶۴ درصدی» که به ادعای مقام‌های جمهوری اسلامی در انتخابات شرکت کرده‌اند.

دوم- صدور فرمان تشکیل «شورای عالی فضای مجازی» با هدف مقابله با «آسیب‌های» اینترنت.

چه ارتباطی میان نرخ واقعی مشارکت در انتخابات٬ سکوت تاریخی خامنه‌ای٬ نقش شبکه‌های اجتماعی در تحریم انتخابات و تشکیل «شورای عالی فضای مجازی» وجود دارد؟

به گمانم٬ رهبر جمهوری اسلامی از نرخ مشارکت واقعی در انتخابات راضی نیست و از کارکرد شبکه‌های اجتماعی و اینترنت در ایران به شدت نگران شده است.

۱۷ اسفند ماه سال ۱۳۹۰