فصل اول- شورای هماهنگی نیروهای انقلاب اسلامی
در مقابل موضعگیریها در خصوص انتخاب علی لاریجانی به عنوان نامزد نهایی محافظهکاران، این آقای لاریجانی بود که گفت در آینده تکتک نامزدها کنارهگیری خواهند کرد.(۱۴۱)
منظور آقای لاریجانی تصمیمی بود که قرار بود از سوی شورای مصلحتسنجی اعلام شود و مورد تائید همه جریانهای محافظهکار قرار بگیرد.(۱۴۲) این اظهارات آقای لاریجانی با واکنش برخی جریانهای محافظهکار روبرو شد تا جایی که یک سایت اینترنتی اعلام کرد که شورای مصلحت سنجی محمدباقر قالیباف را نامزد نهایی خود انتخاب کرده است، اما این خبر در همان زمان به سرعت تکذیب شد.(۱۴۳)
مطرح شدن نام قالیباف برای وی هزینههای هم به همراه آورد. این خبر باعث شد تا وبسایت شریف نیوز که از احمدینژاد در انتخابات حمایت میکرد، در خبری اعلام کند که «قالیباف خود را رضاخان حزباللهیها» خوانده است.(۱۴۴)
محمود احمدینژاد نیز در واکنش به خبرهایی مبنی بر انتخاب قالیباف از سوی شورای مصلحتسنجی گفت که به «هیچ وجه» از انتخابات کنارهگیری نخواهد کرد.(۱۴۵)
در بحبوحه گمانهزنیها، این شورا عاقبت ۲۸ اردیبهشت ماه اعلام کرد که علی لاریجانی را به عنوان نامزد نهایی انتخاب کرده است.(۱۴۶) حزب موتلفه طبق معمول اولین جریان محافظهکار بود که از این تصمیم حمایت کرد.(۱۴۷)
در واکنش به انتخاب مجدد لاریجانی، آقایان قالیباف و احمدینژاد بار دیگر اعتراض کردند و این روند انتخاب را غیرقابل قبول دانستند.(۱۴۸)
با اعلام مخالفت قالیباف بود که چند روز بعد جریانی در جبهه محافظهکاران با نام «اصولگرایان تحولخواه» سر برآورد. تشکیل این شورا در ابتدا باعث نزدیکی ائتلاف آبادگران و شورای هماهنگی شد تا قالیباف را کنار بزند و دوگانه احمدینژاد- لاریجانی را در دستور کار خود قرار بدهد.(۱۴۹)
بنابراین در ائتلاف نانوشتهای که میان این دو جریان شکل گرفت، قرار شد که با انجام نظرسنجیها احمدینژاد با لاریجانی به نفع یکدیگر کنارهگیری کنند.(۱۵۰)
این ائتلاف اما با اعتراض محسن رضایی مواجه شد و وی گفت که تصمیم دارد در انتخابات به صورت مستقل وارد شود.(۱۵۱)
با تشدید این اختلافها، ناطق نوری باردیگر وارد صحنه شد و به صراحت اعلام کرد که نامزد نهایی محافظهکاران علی لاریجانی است.(۱۵۲) این سخنان ناطق نوری با استقبال علی لاریجانی نیز مواجه شد.(۱۵۳)
یک روز بعد از اظهارات ناطق نوری این اما ائتلاف آبادگران بود که حمله شدیداللحنی علیه محمدباقر قالیباف ترتیب داد و به طور تلویحی از نامزدی احمدینژاد باردیگر حمایت کرد.(۱۵۴)
همزمان با حملات علیه قالیباف بود که دومین جلسه مشترک احمدینژاد- لاریجانی در منزل مهدی چمران برگزار شد. در پایان این جلسه دو نامزد عهد بستند که هیچ یک به نفع هاشمی رفسنجانی کنارهگیری نکنند و در صورت انصراف به نفع دیگری تبلیغات بکنند.(۱۵۵)
چند روز پس از این دیدار مشخص شد که هریک از طرفین توقع دارند که دیگری به نفع وی کنارهگیری کند. احمدینژاد اولین فردی بود که این عهد را شکست و گفت که علیه برخی افراد افشاگری خواهد کرد.(۱۵۶)
جمعیت ایثاگران انقلاب اسلامی نیز که در این ائتلاف جایی نداشت با تابلوی «اصولگرایان تحولخواه» کار خود را پی گرفت و عاقبت با صدور بیانیهای از نامزدی محمدباقر قالیباف در انتخابات حمایت کرد.(۱۵۷)
این نامه باعث شد که مرتضی نبوی نامهای منتشر کند و از محافظهکاران بخواهد که با وحدت «دل امام زمان» را شاد کنند.(۱۵۸)
چند روز بعد حسین شریعتمداری هم پیشنهاد کرد که نامزدهای محافظهکاران را ۴۸ساعت در مسجدی زندانی کنند تا شاید این چهار نفر به وحدت برسند.(۱۵۹) اما در این میان حداد عادل سعی می کرد خود را واقعبینتر از بقیه نشان بدهد. وی گفت که دود سفید از دودکش محافظهکاران بیرون نیامد و نامزدهای محافظهکار با همین ترکیب وارد انتخابات میشوند.(۱۶۰)
احمدینژاد که بسیاری از عهدنامهها را شکسته بو نیز در واکنش به انتقادها گفت که «فشارها بر ماه مبنی بر به اجماع رسیدن از نوع بد اخلاقیهای انتخاباتی است.»(۱۶۱)
محسن رضایی نیز ۲۵خرداد ماه با صدور بیانیهای از دور انتخابات کنار رفت (۱۶۲) تا اینکه محافظهکاران با سه نامزد پا در میدان انتخابات نهم ریاست جمهوری بگذارند؛ علی لاریجانی، محمود احمدینژاد و محمدباقر قالیباف.
۱۴۱- خبرگزاری فارس، ۱۵اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۴۲- خبرگزاری ایلنا، ۱۳اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۴۳- خبرگزاری ایسنا، ۱۹اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۴۴- وبسایت شریفنیوز، ۱۸اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۴۵- خبرگزاری ایسنا، ۲۹اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۴۶- خبرگزاریها، ۲۸اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۴۷- خبرگزاری مهر، ۲۸اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۴۸- خبرگزاریها، ۲۳ اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۴۹- خبرگزاری ایرنا، ۲۹ اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۰- سایت بازتاب، ۲۹ اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۱- خبرگزاری ایلنا، اول خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۲- وبسایت شریفنیوز، سوم خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۳-همان.
۱۵۴-وبسایت انصارنیوز، چهارم خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۵- وبسایت تازه، چهارم خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۶- خبرگزاری ایرنا، نهم خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۷- خبرگزاریها، هشتم خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۸- خبرگزاری فارس، هشتم خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۹- روزنامه کیهان، ۱۸خرداد سال ۱۳۸۴.
۱۶۰- وبسایت نما، ۲۲ خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۶۱- خبرگزاریها، ۲۴ خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۶۲- خبرگزاریها، ۲۵خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
پینوشت: برنامه ریزی کرده بودم که فصلهای بعدی کتاب را در روزهای باقی مانده به آغاز انتخابات ریاست جمهوری دهم منتشر کنم٬ اما به پیشنهاد دوستان فصلهای بعدی این کتاب در جای دیگری منتشر خواهد شد که اطلاع خواهم داد.
در مقابل موضعگیریها در خصوص انتخاب علی لاریجانی به عنوان نامزد نهایی محافظهکاران، این آقای لاریجانی بود که گفت در آینده تکتک نامزدها کنارهگیری خواهند کرد.(۱۴۱)
منظور آقای لاریجانی تصمیمی بود که قرار بود از سوی شورای مصلحتسنجی اعلام شود و مورد تائید همه جریانهای محافظهکار قرار بگیرد.(۱۴۲) این اظهارات آقای لاریجانی با واکنش برخی جریانهای محافظهکار روبرو شد تا جایی که یک سایت اینترنتی اعلام کرد که شورای مصلحت سنجی محمدباقر قالیباف را نامزد نهایی خود انتخاب کرده است، اما این خبر در همان زمان به سرعت تکذیب شد.(۱۴۳)
مطرح شدن نام قالیباف برای وی هزینههای هم به همراه آورد. این خبر باعث شد تا وبسایت شریف نیوز که از احمدینژاد در انتخابات حمایت میکرد، در خبری اعلام کند که «قالیباف خود را رضاخان حزباللهیها» خوانده است.(۱۴۴)
محمود احمدینژاد نیز در واکنش به خبرهایی مبنی بر انتخاب قالیباف از سوی شورای مصلحتسنجی گفت که به «هیچ وجه» از انتخابات کنارهگیری نخواهد کرد.(۱۴۵)
در بحبوحه گمانهزنیها، این شورا عاقبت ۲۸ اردیبهشت ماه اعلام کرد که علی لاریجانی را به عنوان نامزد نهایی انتخاب کرده است.(۱۴۶) حزب موتلفه طبق معمول اولین جریان محافظهکار بود که از این تصمیم حمایت کرد.(۱۴۷)
در واکنش به انتخاب مجدد لاریجانی، آقایان قالیباف و احمدینژاد بار دیگر اعتراض کردند و این روند انتخاب را غیرقابل قبول دانستند.(۱۴۸)
با اعلام مخالفت قالیباف بود که چند روز بعد جریانی در جبهه محافظهکاران با نام «اصولگرایان تحولخواه» سر برآورد. تشکیل این شورا در ابتدا باعث نزدیکی ائتلاف آبادگران و شورای هماهنگی شد تا قالیباف را کنار بزند و دوگانه احمدینژاد- لاریجانی را در دستور کار خود قرار بدهد.(۱۴۹)
بنابراین در ائتلاف نانوشتهای که میان این دو جریان شکل گرفت، قرار شد که با انجام نظرسنجیها احمدینژاد با لاریجانی به نفع یکدیگر کنارهگیری کنند.(۱۵۰)
این ائتلاف اما با اعتراض محسن رضایی مواجه شد و وی گفت که تصمیم دارد در انتخابات به صورت مستقل وارد شود.(۱۵۱)
با تشدید این اختلافها، ناطق نوری باردیگر وارد صحنه شد و به صراحت اعلام کرد که نامزد نهایی محافظهکاران علی لاریجانی است.(۱۵۲) این سخنان ناطق نوری با استقبال علی لاریجانی نیز مواجه شد.(۱۵۳)
یک روز بعد از اظهارات ناطق نوری این اما ائتلاف آبادگران بود که حمله شدیداللحنی علیه محمدباقر قالیباف ترتیب داد و به طور تلویحی از نامزدی احمدینژاد باردیگر حمایت کرد.(۱۵۴)
همزمان با حملات علیه قالیباف بود که دومین جلسه مشترک احمدینژاد- لاریجانی در منزل مهدی چمران برگزار شد. در پایان این جلسه دو نامزد عهد بستند که هیچ یک به نفع هاشمی رفسنجانی کنارهگیری نکنند و در صورت انصراف به نفع دیگری تبلیغات بکنند.(۱۵۵)
چند روز پس از این دیدار مشخص شد که هریک از طرفین توقع دارند که دیگری به نفع وی کنارهگیری کند. احمدینژاد اولین فردی بود که این عهد را شکست و گفت که علیه برخی افراد افشاگری خواهد کرد.(۱۵۶)
جمعیت ایثاگران انقلاب اسلامی نیز که در این ائتلاف جایی نداشت با تابلوی «اصولگرایان تحولخواه» کار خود را پی گرفت و عاقبت با صدور بیانیهای از نامزدی محمدباقر قالیباف در انتخابات حمایت کرد.(۱۵۷)
این نامه باعث شد که مرتضی نبوی نامهای منتشر کند و از محافظهکاران بخواهد که با وحدت «دل امام زمان» را شاد کنند.(۱۵۸)
چند روز بعد حسین شریعتمداری هم پیشنهاد کرد که نامزدهای محافظهکاران را ۴۸ساعت در مسجدی زندانی کنند تا شاید این چهار نفر به وحدت برسند.(۱۵۹) اما در این میان حداد عادل سعی می کرد خود را واقعبینتر از بقیه نشان بدهد. وی گفت که دود سفید از دودکش محافظهکاران بیرون نیامد و نامزدهای محافظهکار با همین ترکیب وارد انتخابات میشوند.(۱۶۰)
احمدینژاد که بسیاری از عهدنامهها را شکسته بو نیز در واکنش به انتقادها گفت که «فشارها بر ماه مبنی بر به اجماع رسیدن از نوع بد اخلاقیهای انتخاباتی است.»(۱۶۱)
محسن رضایی نیز ۲۵خرداد ماه با صدور بیانیهای از دور انتخابات کنار رفت (۱۶۲) تا اینکه محافظهکاران با سه نامزد پا در میدان انتخابات نهم ریاست جمهوری بگذارند؛ علی لاریجانی، محمود احمدینژاد و محمدباقر قالیباف.
پایان
منابع:۱۴۱- خبرگزاری فارس، ۱۵اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۴۲- خبرگزاری ایلنا، ۱۳اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۴۳- خبرگزاری ایسنا، ۱۹اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۴۴- وبسایت شریفنیوز، ۱۸اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۴۵- خبرگزاری ایسنا، ۲۹اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۴۶- خبرگزاریها، ۲۸اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۴۷- خبرگزاری مهر، ۲۸اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۴۸- خبرگزاریها، ۲۳ اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۴۹- خبرگزاری ایرنا، ۲۹ اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۰- سایت بازتاب، ۲۹ اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۱- خبرگزاری ایلنا، اول خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۲- وبسایت شریفنیوز، سوم خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۳-همان.
۱۵۴-وبسایت انصارنیوز، چهارم خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۵- وبسایت تازه، چهارم خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۶- خبرگزاری ایرنا، نهم خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۷- خبرگزاریها، هشتم خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۸- خبرگزاری فارس، هشتم خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۵۹- روزنامه کیهان، ۱۸خرداد سال ۱۳۸۴.
۱۶۰- وبسایت نما، ۲۲ خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۶۱- خبرگزاریها، ۲۴ خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
۱۶۲- خبرگزاریها، ۲۵خرداد ماه سال ۱۳۸۴.
پینوشت: برنامه ریزی کرده بودم که فصلهای بعدی کتاب را در روزهای باقی مانده به آغاز انتخابات ریاست جمهوری دهم منتشر کنم٬ اما به پیشنهاد دوستان فصلهای بعدی این کتاب در جای دیگری منتشر خواهد شد که اطلاع خواهم داد.
